W serii KOSMOS sztuka staje się teatralną opowieścią o energii wszechświata, ludzkiej wyobraźni i determinizmie losu. Każdy obraz to hiperrealistyczny portret, który łączy głębię psychologiczną z kosmiczną skalą – od mikrocząstek po nieskończoność gwiazd.

„Inspiracją jest dla mnie człowiek zanurzony w kosmosie. Przenosimy się z zawrotną prędkością, bo przecież jesteśmy zbudowani z tego samego materiału co kosmos – z neutrin, które przenikają nas i uciekają, z atomów, które łączą życie i śmierć.

Kosmos to pojęcie nieskończone, życie i śmierć, najważniejsze i podstawowe dla nas tajemnice. Poszukiwanie jest celem samym w sobie. Sztuka jest językiem. Jestem podróżnikiem. W ten sposób realizuje swoją rzeczywistość. Temat ten był we mnie od zawsze.

Kosmos, ruch, energia, neutrino, jak to wyrazić? W każdej stu miliardowej części sekundy przenikają mnie i płaszczyznę obrazu neutrina i niezbadane jeszcze historie. Dokładam do obrazu te cząstki, ten ruch. W większości moich obrazów, niezależnie od technik w jakim został wykonany pojawia się ruch cząstek, energii, fragment kosmosu. Jeśli nie dosłownie – to symbolicznie – w formie ekspresji. Maluję kosmos kosmosem. Znak równości między mikro a makro. Synteza.

Obecnie pracuję nas serią obrazów przedstawiających człowieka i jego wpływ na rzeczywistość i co za tym idzie wpływ rzeczywistości którą tworzy na niego samego. Mówiąc rzeczywistość mam na myśli MIASTO. Tworzymy wspaniałe cywilizacje, naukę, kulturę i sztukę a z drugiej strony bomby atomowe, wojny i obozy śmierci. Człowiek. To mnie napędza. Skąd przyszliśmy? Kim jesteśmy ? Dokąd idziemy ?” Marek Jaśkowiec